محمد حبیبی، معلم زندانی به ۱۰ سال و نیم زندان و ۷۴ ضربه شلاق محکوم  شده که ۷ سال و نیم آن قابل اجرا است. وی ۲۰ اردیبهشت ۹۷ در تجمعاتی که  فرهنگیان به مناسبت هفته معلم داشتند بازداشت شد.

مصطفی عبدی، درویش گنابادی و از مدیران وبسایت مجذوبان نور که در زندان تهران بزرگ محبوس است، با حکم دادگاه انقلاب تهران به ۲۶ سال و سه ماه حبس تعزیری، ۱۴۸ ضربه شلاق، ۲ سال تبعید به سیستان و بلوچستان، ۲ سال ممنوع الخروجی و ۲ سال محرومیت از عضویت در گروه‌ها و احزاب و دسته‌جات سیاسی و اجتماعی و فعالیت رسانه‌ای محکوم شد.

 مصطفی عبدی، درویش گنابادی و از مدیران وبسایت مجذوبان نور، توسط دادگاه انقلاب تهران به تحمل ۲۶ سال و سه ماه حبس تعزیری، ۱۴۸ ضربه شلاق، ۲ سال تبعید به سیستان و بلوچستان، ۲ سال ممنوع الخروجی و ۲ سال محرومیت از عضویت در گروهها و احزاب و دسته جات سیاسی و اجتماعی و فعالیت رسانهای محکوم شد.

این فعال حقوق درویشان گنابادی سحرگاه یکم اسفند سال گذشته در جریان حادثه موسوم به گلستان هفتم توسط نیروهای لباس شخصی بازداشت و پس از گذراندن یک دوره بازجویی در بازداشتگاه اداره اطلاعات به زندان تهران بزرگ منتقل شد.

لازم به ذکر است که پیشتر مصطفی عبدی به همراه پنج تن از فعالان حقوق دراویش که در جریان حادثه گلستان هفتم بازداشت شده و اکنون در زندان تهران بزرگ محبوس هستند طی نامه‌ای سرگشاده خطاب به رئیس زندان، اعلام کرده بودند که تا زمان برگزاری دادگاهی علنی و با رعایت شرایط منصفانه در انظار عمومی، در دادگاه حضور نخواهند یافت.

آقای عبدی پیشتر، در تیرماه ۹۲ از سوی قاضی صلواتی به اتهام اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت ملی به ۳ سال حبس تعزیری محکوم شده و آذرماه ۹۴ پس از گذراندن دوره محکومیت سه ساله ی خود از زندان اوین آزاد شده بود.

روز سه‌شنبه ۲ مرداد ۱۳۹۷ جعفری دولت‌آبادی دادستان تهران در خصوص پرونده دراویش زندانی از صدور ۳۳۰ فقره حکم از سوی شعب دادگاه انقلاب اسلامی خبر داد و در ادامه گفت: “در مورد بیست و پنج نفر از متهمانی که با حاضر نشدن در جلسه دادگاه، به عمد تلاش می‌کردند مانع محاکمه شوند، دادگاه با ابلاغ واقعی وقت رسیدگی به متهمان، طبق مقررات دادرسی کیفری اتخاذ تصمیم نمود و حکم به نحو حضوری صادر گردید”.

لازم به یادآوری است، از نیمه‌شب ۱۴ بهمن‌ماه سال گذشته حضور پر تعداد نیروهای امنیتی و انتظامی در اطراف منزل دکتر نور علی تابنده با واکنش منفی سایر دراویش مواجه شد، دراویش گنابادی در حمایت از قطب خود تجمعاتی اطراف منزل دکتر تابنده تشکیل دادند، این تجمعات با دخالت نیروهای انتظامی و لباس شخصی به خشونت کشیده شد و صدها تن زخمی و بازداشت شدند؛ این در حالی بود که پیش‌تر در شامگاه چهارشنبه مورخ ۴ بهمن‌ماه نیز مأمورین امنیتی در اقدامى مشابه در همین مکان حضور یافتند که موجى از نگرانى‌ها در میان دراویش را رقم زده بود.

در حالی که مسئولان قضایی و انتظامی تعداد بازداشت شدگان را ۳۰۰ تن اعلام کرده بودند، کمیته پیگیری دراویش زندانی لیستی از مشخصات ۳۲۴ تن از بازداشت شدگان را منتشر کرد. این منبع تعداد بازداشتی‌ها را بسیار بیشتر از این رقم برآورد می‌کند.

Iranian prisoner Ramin Husseinpanahi, who is on the row of possible-execution, was taken to the unknown location last night

's#Iran share of Caspian Sea after the newly-signed convention which raised vast public objection

“I am thinking of Pouya Tabianian, of a person who since the winter of 2013 has been in prison for Baha’i proselytization,” tweeted student activist Zia Nabavi, who was at one time Tabianian’s cellmate. “My constant companion in Semnan Prison during our walks. How noble and how forgiving was this young man. How charitable he was and how hard he worked to improve the conditions of the prisoners! I miss his fairness when we talked about people and situation

Pouya Tabianian is one of the hundreds of unknown prisoners of

 conscience in Iran

On the morning of December 15, 2008, agents of the Intelligence Ministry in Semnan raided the homes of 21 Baha’is in a coordinated operation and confiscated their books, religious images, computers and mobile phones. On that day, only Sahba Rezvani, a Baha’i woman, was arrested. She was released after serving three years at Evin Prison

The other 20 Baha’is whose homes were searched were later summoned to the Revolutionary Court, tried, and received various sentences. Tabianian was the only one among them who was arrested before his trial

Intelligence Ministry agents arrested Tabianian on March 8, 2009 at his workplace. After two months of solitary confinement and interrogations at the Intelligence Ministry’s detention center, he was transferred to Semnan’s central prison. The Revolutionary Court of Semnan tried Tabianian on charges of proselytizing and of membership to a Baha’i organization, and he was sentenced to two years and six months in prison. The Appeals Court reduced his sentence to two years

His defense attorney at the trial was human rights lawyer Abdollfatah Soltani, who was also the spokesman for the Defenders of Human Rights Center. Suspecting that he would be arrested, Tabianian had talked to Soltani before his arrest, and Soltani had agreed to represent him if he were to be detained. After his arrest, Tabianian’s mother informed Soltani, who repeatedly traveled to Semnan to attend to the case without receiving any compensation or fee

At the time of his arrest, Tabianian was 23 years old and, like many other young Baha’is in Iran, was banned from higher education. But he loved his country and preferred to stay in Iran and not emigrate. When he was exempted from compulsory military service due to his very low weight, he began studying chemistry at the underground Baha’i Institute for Higher Education (BIHE) and, at the same time, he worked as an accountant at an optician’s shop

Preparing for Anti-Baha’i Operations

In 2008, many anti-Baha’i gatherings and seminars were held in Semnan to prepare the ground for the harassment of the Baha’is and the raiding of their homes. This harassment continues today, though in the last two years it has been less intense. But during that period, the pressures were so great that in the summer of 2012 the Baha’i International Community issued a statement entitled “Semnan Baha’is: A Community Under Fire,” and appealed to the world community to persuade the Islamic Republic to stop its harassment of Baha’i citizens in Semnan

Between 2008 and 2016, Baha’is in Semnan were harassed and threatened extensively by the government’s official and unofficial agents and by rogue vigilantes. Dozens of Baha’is were arrested and imprisoned, including three Baha’i mothers with infant babies. A number of Baha’is were exiled to distant locations. Many Baha’i businesses were shut down and the people of Semnan were told not to have any business dealings with the Baha’is. Baha’is were practically forbidden to conduct business in Semnan and many of them were forced to migrate in order to make a living

In May 2012, intelligence agents raided and closed two factories in Semnan under full or partial Baha’i ownership. One factory manufactured vertical blinds and employed 51 staff — 36 of them were not Baha’is. The other, a lens-grinding factory, had two Baha’i and six non-Baha’i employees

When Susan Tabianian, a Baha’i woman from Semnan, revealed the economic pressures on Baha’is in the city in an interview with foreign media, she was sentenced to a year in prison on the charge of propaganda against the regime

A Long List of Harassments

The list of harassments and injustices that the Baha’is in Semnan have suffered over the last decade is long. Their graveyards were destroyed; Intelligence Ministry agents arrested young Baha’i men who had reached the age for compulsory military service and handed them over to the police; windows of Baha’i homes and the windshields of cars were broken; stones and incendiary objects were thrown into Baha’i homes and places of business at night; obscenities were painted on the walls and the doors of Baha’i homes and businesses; clergymen went to schools and insulted the Baha’i faith in the presence of Baha’i children

On May 9, 2010, Tabianian was released on parole after 14 months in prison. The remaining 10 months of his sentence was changed to two years of a suspended prison sentence, but he was arrested for a second time on March 12, 2011, when agents of the Intelligence Ministry again raided the homes of the Baha’is in Semnan. Others arrested at their homes during this raid included: Zohreh Nikaeen, Taraneh Torabi, Elham Rouzbehi, Nader Kasanei and Zhinoos Nourani. On April 3, 2011, Tabianian was released on a bail of 100 million tomans, close to US$25,000. On June 11, however, he was arrested for a third time

The reason given for his third arrest was that his suspended sentence had been reinstated, but after 11 days it was said that a mistake had been made and he was released

Boilerplate Charges against the Baha’is

Nevertheless, on June 17, 2012, Tabianian was put on trial for a second time. Judge Mohammad Ghasem Einolkamali, an alleged violator of human rights, sentenced him to one year in prison for “propaganda against the regime,” and to five and a half years in prison for “crimes against national security

The sentences were based on two articles of the Islamic Penal Code: Article 500, which states, “Anyone who engages in any type of propaganda against the Islamic Republic of Iran or in support of opposition groups and associations, shall be sentenced to three months to one year of imprisonment,” and Article 498, which orders, “Anyone, with any ideology, who establishes or directs a group, society, or branch, inside or outside the country, with any name or title, that constitutes more than two individuals and aims to perturb the security of the country, if not considered as mohareb [“warrior against God”], shall be sentenced to two to 10 years’ imprisonment

On December 22, 2012, Tabianian presented himself at Semnan’s central prison to start serving his two years and six month prison sentence

At Semnan prison, like most other prisons in Iran, Baha’i inmates were kept in separate cells away from other prisoners. When Tabianian was incarcerated there were many Baha’is in Semnan prison, but gradually their numbers dwindled as they were released after serving their sentences in full. The last Baha’i prisoner besides Tabianian was Afshin lghani, who was released in January 2016, after serving his full sentence of four years and three months. Now Tabianian is the only remaining Baha’i at Semnan Prison

But after more than 2,000 days, Tabianian is no longer just another prisoner of conscience. He has become a person of trust among the inmates and spends his days listening to the problems of the prisoners and, if possible, helps them to solve their problems. He has become known as the “ward’s lawyer” and handles other prisoners’ correspondence, be it personal or related to their cases and conditions. His only entertainment consists of planting flowers and the weekly meetings with his family from behind a glass partition

Amnesty urges the Iranian authorities to release prominent human rights lawyer Nasrin Sotoudeh. She has dedicated her life to defending the rights of others. She is a

human rights defender, NOT a criminal

یک کولبر از اهالی شهرستان مهاباد در پی شلیک مستقیم نیروهای مرزبانی سردشت جان خود را از دست داد.

روز سه‌شنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۷، یک کولبر به نام «اسماعیل عزیزی» از اهالی شهرستان مهاباد در نقطه‌ی صفر مرزی کانی‌زرد سردشت با شلیک مستقیم نیروهای مرزبانی جمهوری اسلامی جان خود را از دست داد.

وی بدون اخطار قبلی به ظن حمل کالای قاچاق مورد هجوم قرار گرفته است.

شهرستان مهاباد یکی از شهرستان‌های کردنشین استان آذربایجان غربی ایران است.

بر اساس گزارش سالیانه منتشر شده مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران در طول سال ۱۳۹۶، گزارش قتل ۴۶ کولبر (باربر مرزی) و زخمی شدن ۵۸ تن آنان توسط نیروهای مرزبانی و انتظامی ثبت شده که عمدتا این تلفات انسانی در مناطق کردنشین گزارش شده است.

بر اساس این آمار، در کنار افرادی که هویت آنان به عنوان کولبر روشن شده، ۲۲۴ شهروند هدف تیراندازی نیروهای انتظامی و مرزبانی قرار گرفتند.

وکیل مدافع نسرین ستوده وکیل دادگستری و فعال حقوق بشر که اکنون در بازداشت به سر می‌برد، از تشکیل دو پرونده جدید برای موکلش خبر داد.

پیام درفشان روز سه شنبه در گفت وگویی به آخرین وضعیت پرونده ستوده اشاره کرد و اظهار داشت: “موکلم چند وقت پیش تحت این عنوان که یک حکم غیابی علیه وی از سوی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب صادر شده است، بازداشت شد”.

این وکیل دادگستری افزود: “در مراجعه ای که بهزادی وکیل دیگر ستوده به دادسرای اوین داشت، گفته شد وی به خاطر حکم غیابی صادره توسط قاضی پرونده، جلب و زندانی شده است. به دنبال این موضوع، وکیل ستوده درخواست واخواهی می کند و طبق قانون پس از درخواست واخواهی، دادگاه باید قرار وثیقه صادر و متهم را تا زمان صدور حکم قطعی آزاد کند”.

درفشان اضافه کرد: “به رغم این موضوع، شعبه دادگاه انقلاب این موضوع را نمی‌پذیرد. همچنین اینکه در کیفرخواست صادره از سوی دادسرا برای ستوده، اتهامات وی تبلیغ علیه نظام و اهانت به رهبری عنوان شده اما شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب به اتهام جاسوسی برای موکلم، حکم صادر کرده است”.

وکیل مدافع نسرین ستوده گفت: “وقتی به این موضوع اشاره کردیم، دادیار اجرای احکام دادسرای اوین هم طی نامه‌ای به رئیس دادگاه اعتراض و اعلام کرد که حکم با کیفرخواست تطبیق ندارد اما قاضی پرونده پاسخ داد که از نظر دادگاه، اتهام نسرین ستوده جاسوسی است”.

درفشان به تشکیل دو پرونده جدید برای نسرین ستوده اشاره کرد و افزود: “در همین حین، موکل به شعبه هفتم بازپرسی دادسرای اوین احضار و شکایت بازپرس دادسرای کاشان به وی تفهیم و قرار وثیقه ۶۵۰ میلیون تومانی صادر شد”.

وی اضافه کرد: “چند روز بعد شعبه دوم دادسرای اوین نیز تحت عنوان عضویت موکل در کمپین لگام (لغو گام به گام مجازات اعدام) وی را احضار و برای او قرار بازداشت صادر کرد؛ این در حالی است که اولاً کمپین لگام قرار بود توسط نرگس محمدی راه اندازی شود که وی قبل از راه اندازی دستگیر شد، ثانیاً در هیچ جای قانون لغو تدریجی مجازات اعدام جرم نیست. مگر در بحث مواد مخدر افراد و کارشناسان مختلف و حتی مسئولان درباره حذف مجازات اعدام صحبت نکردند”.

به گفته درفشان در حال حاضر نسرین ستوده به خاطر محکومیت به پنج سال حبس تحت عنوان اتهامی جاسوسی که در کیفرخواست وی وجود ندارد، شکایت بازپرس دادسرای کاشان و صدور قرار بازداشت توسط شعبه دوم بازپرسی در زندان به سر می برد.

نسرین ستوده وکیل دادگستری است که ۲۳ خرداد امسال با حکم جلب، بازداشت شد.

وی شهریور سال ۸۹ هم بازداشت و به ۱۱ سال حبس، ۲۰ سال محرومیت از وکالت و ۲۰ سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم شده بود که این حکم در دادگاه تجدیدنظر به ۶ سال حبس و ۱۰ سال محرومیت از وکالت کاهش یافت.

• → صفحه بعد
• صفحه قبل ←