در جریان برگزاری مراسم روز جهانی کارگر (۱ می) در مقابل ساختمان مجلس و اتفاقات پس از آن ده‌ها تن بازداشت شدند که ۴۲ تن از آنها کماکان تحت بازداشت هستند. رضا شهابی و حسن سعیدی، دو تن از اعضای سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران با صدور قرار بازداشت، به همراه سمانه طاهری، ناهید خداجو و مرضیه (زینب) امیری به بازداشتگاه وزارت اطلاعات در زندان اوین منتقل شده اند. گزارش شده است سایر بازداشت شدگان عمدتا به زندانهای قرچک و تهران بزرگ منتقل شده اند.

بر اساس آخرین اطلاعات دریافتی سه تن از بازداشت‌شدگان به نام‌های سمانه طاهری، ناهید خداجو و مرضیه (زینب) امیری به بازداشتگاه وزارت اطلاعات در زندان اوین موسوم به بند ۲۰۹ و سایر بازداشت‌شدگان زن به زندان قرچک منتقل شده‌اند.

از طرفی ضمن صدور قرار بازداشت ۳۰ روزه و کفالت ۲۰۰ میلیون تومانی برای رضا شهابی و حسن سعیدی، دو تن از اعضای سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه،به اتهام اجتماع و تبانی به قصد بر هم زدن امنیت ملی، این دو به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شده‌اند.

از میان بازداشت شدگان روز گذشته گزارش شده است، ساعاتی پیش اسدالله سلیمانی و نرگس شجاعی آزاد شده‌اند. وحید فریدونی نیز در حالی به زندان منتقل شده است که مسئولین به خانواده وی اعلام کرده‌اند روز شنبه جهت تودیع قرار به زندان مراجعه کنند، اما در خصوص مبلغ وثیقه تعیین‌شده اطلاعی در اختباز خانواده وی قرار نداده‌اند.

از سوی دیگر تا زمان تنظیم این گزارش مشخص شده است، ناصر محرم زاده، سید رسول طالب مقدم و محمد علی اصلاغی، از دیگر اعضای سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه به همراه فرهاد شیخی، عادل گرجی، قاسم خالویی، محمد عادل فر، عباس شیخی، امیرمحمد (مرداس) طاهری، وحید فریدونی،  مهدی فخری، هادی سلیمانی و سعید رضایی زندان تهران بزرگ منتقل شده‌اند.

برای فرهاد شیخی نیز قرار بازداشت ۳۰ روزه و کفالت ۲۰۰ میلیون تومانی تعیین و به زندان تهران بزرگ منتقل شده است. همچنین برای هادی سلیمانی، محمد فخری، ماهان صالحی و محمد حسین بنده مرادی قرار کفالت و برای شیما ویژه قرار بازداشت موقت و انتقال به زندان تهران بزرگ تعیین شده است.

تا لحظه تنطیم این گزارش ۴۲ تن از بازداشت‌شدگان روز گذشته به نام‌های “آنیشا اسداللهی، عاطفه رنگریز، سعید رضایی، مرضیه (زینب) امیری، سمیرا امیری، سمانه امیری، نیما ویژه، ناهید خداجو، لیلا ناصروندی، حُسنی ویژه، اعظم خضری، زهرا تهرانی زاده، ندا ناجی، نسرین جوادی، رضا شهابی، حسن سعیدی، فرهاد شیخی، وحید فریدونی، ناصر محرمزاده، رسول طالبمقدم، محمدعلی اصلاغی، کامیار فکور، خرسندی، امیرمحمد(مرداس) طاهری، محسن سلیمانینژاد، عباس شیخی، هادی سلیمانی، عادل گرجی، محمد عادل فر، مهدی عظیمی، ماهان صالحی، قاسم خالویی، محمد اصلاغی، کیوان صمیمی، داود رفیعی، مهدی فخری، علی یاورى، حسین مرادی، محسن حادث، افشین میرزاخانی حادث و اکبر جمشیدی” کماکان تحت بازداشت هستند.

همچنین اسحاق روحی که روز گذشته همزمان با روز جهانی کارگر توسط نیروهای اداره اطلاعات سنندج بازداشت شده بود، همچنان تحت بازداشت است.

لازم به ذکر است که شماری از شهروندان بازداشت‌شده به بیماری‌های خاص مبتلا هستند و باید دارو مصرف کنند، از همین رو خانواده‌های آنان در برابر دادسرای اوین تجمع کرده‌اند و خواستار رسیدگی به وضعیت فرزندان‌شان هستند. با این حال تاکنون مسئولین دادسرا هیچ پاسخی در خصوص وضعیت و سرنوشت بازداشت‌شده‌ها با این خانواده‌ها ارائه نداده‌اند.

لازم به یادآوری است که روز چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۸، همزمان با روز جهانی کارگر، ده‌ها تن از شرکت کنندگان در تجمع اعتراضی در مقابل ساختمان مجلس در پی ورود نیروهای امنیتی و به خشونت کشیده شدن این تجمع بازداشت شدند.

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه پیشتر با انتشار فراخوانی از کارگران خواسته بود که روز چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت همزمان با روز جهانی کارگر در تجمع اعتراضی در برابر مجلس شورای اسلامی حضور یابند. در این فراخوان از نابرابری حقوق زن و مرد، افزایش بی رویه شمار کودکان کار و بازداشت و زندانی کردن کارگران و معلمان به عنوان برخی از دلایل برگزاری این تجمع اعتراضی یاد شده است.

گفتنی است پیش از این و در آستانه روز جهانی کارگر نیز روز جمعه ۶ اردیبهشت ماه، تعدادی از فعالین کارگری که تعدادشان ۱۲ تن برآورد شده بود در پارک جهان نما واقع در اتوبان تهران-کرج بازداشت شدند. ۳ تن از این فعالین به نام های پروین محمدی، علیرضا ثقفی و هاله صفرزاده در بازداشت مانده و به مکان نامعلومی منتقل شدند. باقی افراد ساعاتی پس از بازداشت آزاد شدند.

روز پنجشنبه ۵ اردیبهشت، “احمد تقی زاده” فعال کارگری ساکن ارومیه و روز چهارشنبه ۴ اردیبهشت ماه، دو فعال کارگری سنندج به نام های “غالب حسینی” و “مظفر صالح نیا” نیز توسط نیروهای امنیتی احضار شده و مورد بازجویی قرار گرفتند. احضار این افراد در آستانه روز جهانی کارگر صورت گرفته و به آنها اعلام شده است هیچگونه مجوزی برای تجمعات کارگری صادر نشده و در صورت تجمع، با آنها برخورد خواهد شد.

 طی یک سال گذشته (۱۰ اردیبهشت ۹۷ تا ۱۰ اردیبهشت ۹۸)، مرگ دست کم ۸۵۱ کارگر، تعداد ۱۴۶۵ مورد مصدومیت ناشی از حوادث کار ثبت شده است. همچنین دست کم ۷۶ هزار و ۵۷۱ کارگر بیش از ۲ هزار و ۵۹ ماه معوقات مزدی دارند و در این بین کارگران حداقل ۴۹۸ بار دست به تجمع اعتراضی زدند.

ایران در وضعیت  «زوگزوانگ»

وضعیتی در بازی شطرنج وجود دارد که بازیکن شطرنج‌ نه کیش است نه مات و نه پات و نه اچمز... .

حق حرکت دارد اما آرزو می‌کرد ای کاش اين حرکت را هم نداشت؛ حق حرکات بسیار دارد اما فایده‌ای ندارد چون با هر حرکتی، با حرکت بعدی حریف مات می‌شود به این حالت اصطلاحاً «زوگزوانگ» یا حرکت اکراهی گفته می‌شود.

جمهوری‌اسلامی پس از چهل‌سال امروز به وضعیتی در صحنه شطرنج سیاست بین‌الملل رسیده، که نه کیش است، نه مات شده و نه در شرایط پات قرار دارد.

  اکنون در برجام حضور دارد اما عملاً هیچ حرکتی صورت نمی‌گیرد و هیچ سودی از آن نمی‌برد. بی‌حرکت است اما حق حرکت دارد و می‌تواند این وضعیت را ادامه دهد یا از آن خارج شود ولی نتیجه هر دو انتخاب برایش هیچ» است.

می‌تواند FATF را تصویب کند و به شبکه بین‌المللی حساب و کتاب‌های پولی شسته و رفته بپیوندد و دروازه پولشویی را ببندد اما مبتلا به مصیبت‌های دیگر می‌شود.

می‌تواند در همین حالتی که الان قرار دارد بماند و نابودی و اضمحلال کشور و مردم را با چشم باز و با توسل به سرکوب نظاره کند و یا لاجرم دست به حرکتی بزند!

نمی‌تواند حرکت هم نکند چون در داخل به شدت تحت‌ فشار است، اقتصادش فروپاشیده است و در آستانه فروپاشی محتوم اجتماعی‌ست که فاجعه‌آمیزترین نوع از فروپاشی‌‌هاست؛ بلایای طبیعی و بعضاً خودساخته و ویرانی بخش عظیمی از شهرها و زمین‌های حاصل‌خیز کشاورزی و نارضایتی عمومی مردم از خدمات ناقص و بی‌هدف دولت و سردرگمی در برابر سیل ویرانگر و خانمان‌سوزی که به زودی میادین نفتی خوزستان را فرامی‌گیرد و هزاران معضل و مصیبت دیگر که مانند تار عنکبوت گرداگرد این حکومت را فراگرفته، دارد آن تتمه‌ی مشروعیتش را هم از بین می‌برد و هر لحظه امکان دارد با شورش کور گرسنگان مواجه شود.

حکومت می‌تواند دست به یک حرکت انتحاری بزند، مانند خروج از برجام و دوباره فعالیت هسته‌ای‌اش را از سربگیرد یا یک موشک شلیک کند بهطرف اسراییل...

اما با کدام پشتوانه؟ با کدام اقتصاد؟

با این وضعیت فروش نفت، یعنی نفت در برابر غذا و دارو و در شرایط بغرنج و رنج‌آور اقتصاد داخلی، که هر روز مردم گرسنه‌تر و متلاشی‌تر از پیش می‌شوند.

نظام در بررسی و تصویب لایحه بودجه سال آینده کشور دچار سرگیجه شده است، گیج می‌زند، هرچند گاهی دچار توهم است چون نمی‌داند اصلاً آیا سال آینده می‌تواند نفتی صادر کند یا نه؟

به چه مقدار و چگونه؟

به کدام کشور متقاضی؟

آیا اساساً مشتری‌ای برایش مانده؟... با توجه به سفر مشکوک اخیر محمدبن‌سلمان ولی‌عهد عربستان به سه کشور پاکستان، هند و چین که عمده خریداران نفت ایرانند و تازه به چه قیمتی و اصلأ چه‌گونه پول آن‌ را دریافت کند؟!

با این فشار سهمگین تحریمی از سوی ایالات متحده و این‌که اساساً با این رشد تورمی افسارگسیخته و کمبودها از آن‌سو با نارسایی‌ها و اعتراضات جسته و گریخته داخلی چه کند؟!

این‌که طی مدت یک سال گذشته چه در تورم نقطه‌به‌نقطه چه در تورم سالانه ارزش پول ملی بیش از دویست‌ درصد کاسته شده چه‌گونه می‌تواند حقوق کارمندان را افزایش دهد؟!

اگر هم بخواهد افزایش دهد از کدام منبع یا منابع؟!

مشکل نظام جمهوری اسلامی (سوای فساد فراگیر که اكثر بنگاه‌ها و نهادهای مالی و اداری کشور را در برگرفته) از آن‌جایی آغاز شد که سیاست استراتژیک خود را بر خلاف همه کشورهای دنیا به‌جای آرایش بر مبنای منافع‌ ملی، بر مبنای سست و غیرعقلانی منافع ایدئولوژیک خود تبیین و تعیین کرده است.

حساب و کتاب جمهوری‌اسلامی در مواجهه با جهان خارج نیز نه هیچ‌گاه بر اساس منافع‌ ملی و سنجش سود و زیان آنی مصالح کشور و رفاه مردم کشورش بوده و نه بر اساس مشی آینده‌نگرانه بلکه همواره این بوده که در رابطه با فلان کشور آیا می‌تواند به گسترش منافع ایدئولوژیک خود دست یابد یا خیر؟! که ابداً برای او مهم نیست نفع ملی و مالی می‌برد یا نه!

واگر نه، کیست که نداند فی‌المثل رابطه با دیکتاتوری بدنام به‌نام بشار اسد و ایضاً با این سوریه لت‌و‌پارشده تنها موجب زیان ملی و در خطر افتادن منافع‌ استراتژیک و زوال اقتصاد کشور و در نهایت منجر به متلتشب‌شدن بنیان حکومت خویش می‌شود که هم‌اینک در آستانه آن قرار گرفته است.

این‌که دل بسته است به حمایت دو اختاپوس و راهزن بین‌المللی: روسیه و چین، این دو کشور بر خلاف تصور ما تمام گردونه و مدار سیاست خارجی‌شان با وجود حاکمیت نظام کمونیستی- سوسیالیستی همواره غایت انتفاع ملی و تأمین منافع‌ کشورشان بوده و اولویت نخست تدابیر سیاسی‌شان بهره‌کشی از کشورهای بحران‌زده با حداکثر توان است و اگر گاهی در سطوح کلان بین‌المللی دست به جنبش‌هایی می‌زنند نه با هدف حمایت از سیاست ما بلکه با هدف ایجاد توازن قوا وحفظ هژمونی قدرت و صیانت از بازار تجاری خود و تامین آن در برابر توان بالای اقتدار آمریکا و اروپاست.

گری کاسپاروف اسطوره شطرنج جهان معتقد است زوگزوانگ وحشتناک‌ترین وضعیت در بازی تماماً فکری شطرنج است که یک بازیکن ناشی یا ابله در نهایت بدسلیقگی می‌تواند خودش را در آن وضعیت غیرقابل بازگشت گرفتار کند. این وضعیت مرگ‌بار از هر صد هزار دفعه تنها یک بار اتفاق می‌افتد و از دردناک‌ترین انواع خودکشی‌های شطرنجی ا‌ست...!

اعدام زنان در کیسه پلاستیکی در ملع عام در جمهوری اسلامی

اعدام مخفیانه و شوکه کننده دو نوجوان زیر ۱۸ سال پس از تحمل ضربات شلاق در زندان شیراز دو کودک مجرم پس از اجرای حکم شلاق، در زندان شیراز به طور مخفیانه اعدام شدند.این دو نوجوان در سال ۹۶ در سن ۱۵ سالگی به اتهام تجاوز بازداشت شده و بدون اطلاع آنان و وکیل آنان به اعدام محکوم شده بودند.این در حالی است که خانواده‌ها و وکیل این دو نوجوان زیر ۱۸ سال نیز از برنامه اجرای اعدام بی اطلاع بوده‌اند./همچنين يك شهروند مريواني بنام احمد ايراني. در زندان سنندج اعدام شده است.

اسماعیل بخشی، سپیده قلیان و امیر امیرقلی که از اواخر دیماه سال گذشته بازداشت شده‌اند از اهواز به زندان اوین منتقل شدند. این انتقال جهت برگزاری جلسه بازپرسی آنها در دادسرای اوین صورت گرفته است.

 انتقال این متهمان جهت برگزاری جلسه بازپرسی در دادسرای اوین تهران صورت گرفته و این جلسه بدون حضور وکلای آنها بنا بر مخالفت بازپرسی شعبه برگزار می‌شود.

پرونده اسماعیل بخشی، فعال کارگری و سپیده قلیان، فعال مدنی پیشتر در تاریخ ۶ اردیبهشت ماه به شعبه هفتم بازپرسی اوین تهران به ریاست آقای شاه‌محمدی منتقل شده بود. این افراد از آغاز فروردین ماه سال جاری بدون تمدید قرار به صورت غیرقانونی در بازداشت هستند.

اسماعیل بخشی، فعال کارگری و سپیده قلیان، فعال مدنی در تاریخ ۳۰ دی ماه ۹۷، توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی خود بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند. بازداشت اسماعیل بخشی و سپیده قلیان در حالی صورت گرفته بود که تلویزیون ایران شب ۲۹ دی ماه در فیلمی با عنوان “طراحی سوخته” اعترافاتی از اسماعیل بخشی، سپیده قلیان و علی نجاتی، عضو هیئت مدیره سندیکای کارگران نیشکر هفت‌تپه که در جریان بازداشت و بازجویی پیشین آنها ضبط شده بود را نمایش داد که در آن گفته بودند با “گروه‌های مارکسیستی و برانداز در خارج از ایران” ارتباط دارند. این افراد در تاریخ ۱۳ اسفندماه ۹۷ به زندان‌های شیبان و سپیدار اهواز منتقل شده‌اند.

فرزانه زیلابی وکیل اسماعیل بخشی در واکنش به پخش این فیلم، اغوای افکار عمومی را خیانت به مردم و مخاطبین صدا و سیما دانست و گفته بود: “این صحنه سازی و بازی نابهنجار بی پاسخ نخواهد ماند و موکلم علیه صداوسیما و وزیر اطلاعات شکایت می‌کند”.

امیر امیرقلی در تاریخ ۲۶ دی‌ماه ۹۷ در شهر بابلسر و توسط نیروهای وزارت اطلاعات بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین در تهران منتقل شده بود. وی در تاریخ ۲۹ بهمن ماه سال گذشته به اداره اطلاعات اهواز و سپس به بند قرنطینه زندان شیبان اهواز منتقل شده بود.

آقای امیرقلی از اعضای تحریریه نشریه گام است که به شکل دیجیتال در اینترنت منتشر می‌شود. پدر این فعال سیاسی پیشتر ضمن تایید خبر بازداشت پسرش گفته بود که فرزندش توسط وزارت اطلاعات و به دلیل عضویت در هیات تحریریه این نشریه بازداشت شده است با این حال از اتهامات مطروحه علیه وی اطلاع دقیقی در دست نیست.

از سوی دیگر امیرحسین محمدی فر، سردبیر و ساناز اله‌یاری، عضو هیئت تحریریه نشریه گام نیز با گذشت ۱۱۰ روز از زمان بازداشت، کماکان در بند ۲۰۹ زندان اوین نگهداری می‌شوند. این زوج تحت فشارهای روحی و روانی شدید از سوی نهادهای امنیتی قرار گرفته‌اند. طی هفته‌های اخیر با دخالت نهادهای امنیتی از ملاقات امیرحسین محمدی فر و ساناز اله یاری ممانعت به وجود آمده است. گفته می‌شود پرونده این زوج نیز در تاریخ ۲۸ اسفند ۹۷ برای تعیین شعبه به دادگاه انقلاب تهران ارسال شده است.

نگین قدمیان، شهروند بهایی محبوس در زندان اوین، روز جاری با پایان مرخصی کوتاه مدت خود به این زندان بازگشت. این شهروند بهایی که از آذرماه سال ۹۶ برای تحمل دوران محکومیت ۵ ساله خود در بند زنان این زندان به سر می‌برد در تاریخ ۲ اردیبهشت ماه به مرخصی اعزام شده بود.

شنبه ۷ اردیبهشت‌ماه ۹۸، نگین قدمیان، شهروند بهایی با پایان مرخصی چند روزه خود به زندان اوین بازگشت.

این شهروند بهایی پس از درخواست های مکرر جهت اعزام به مرخصی درمانی نهایتا در تاریخ ۲ اردیبهشت ماه به مرخصی کوتاه مدت اعزام شده بود. با این حال پس از ۵ روز با پایان زمان مرخصی به زندان بازگردانده شد.

لازم به یادآوری است نگین قدمیان، در تاریخ ۳ خرداد سال ۹۰ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و مدتی بعد با وثیقه ۵۰ میلیون تومانی آزاد شد.

در اسفندماه سال ۹۱ همراه ۸ تن از شهروندان بهایی به اتهاماتی از جمله همکاری در دانشگاه مجازی بهاییان به صورت غیابی و بدون احضار به دادگاه توسط قاضی مقیسه به تحمل ۵ سال حبس تعزیری محکوم شد.

وی در تاریخ ۲۵ آذرماه سال ۹۶ و هنگام سفر در فرودگاه دستگیر و دو روز بعد جهت گذراندن دوران محکومیت ۵ ساله خود به بند زنان زندان اوین منتقل شد.

در آبان‌ماه سال ۹۷ با وجود عفونت در لثه و درد شدید در ناحیه فک و دندان و همچنین علیرغم صدور مجوز اعزام این زندانی از سوی دادیار زندان به مراکز درمانی تخصصی، رئیس بهداری با اعزام وی مخالفت کرده بود.

این شهروند ۳۵ ساله هم اکنون در حال گذراندن دوران محکومیت ۵ ساله خود در بند زنان زندان اوین است.

شهروندان بهایی در ایران از آزادی‌های مرتبط به باورهای دینی محروم هستند، این محرومیت سیستماتیک در حالی است که طبق ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی هر شخصی حق دارد از آزادی دین و تغییر دین با اعتقاد و همچنین آزادی اظهار آن به طور فردی یا جمعی و به طور علنی یا در خفا برخوردار باشد.

بر اساس منابع غیررسمی در ایران بیش از سیصد هزار نفر بهایی وجود دارد اما قانون اساسی ایران فقط اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتی گری را به رسمیت شناخته و مذاهبی چون بهاییت و یارسانی را به رسمیت نمی‌شناسد. به همین دلیل طی سالیان گذشته همواره حقوق این عقلیت های مذهبی در ایران به صورت سیستماتیک نقض شده است.

 آرشام رضایی، کارگر و فعال مدنی، با حکم هشت سال و نیم حبس تعزیری در بند چهار اوین نگهداری می شود.

دادگاه برای آزادی موقت وی تا زمان تأیید حکم از سوی دادگاه تجدید نظر وثیقه تعیین کرده اما تا کنون از پذیرش این وثیقه ممانعت به عمل آورده است.

آرشام رضایی ۱۷ دیماه از سوی نیروهای وزارت اطلاعات بازداشت شده و در پرونده اش با اتهامات «تبلیغ علیه نظام»، «اجتماع و تبانی» و «توهین به رهبری» رو به رو است؛ حکم بدوی وی از سوی قاضی مقیسه هشت سال و نیم حبس تعزیری تعیین شده است.

مژگان کشاورز توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد

مژگان (مایا) کشاورز، شهروند ساکن تهران، صبح روز جاری توسط مامورین وزارت اطلاعات و در منزل شخصی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است.

 صبح امروز پنجشنبه ۵ اردیبهشت‌ماه ۹۸، مژگان کشاورز، شهروند ساکن تهران در منزل شخصی خود و توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

یک منبع نزدیک به خانواده کشاورز با تایید این خبر گفت: “صبح امروز نیروهای وزارت اطلاعات به منزل خانم کشاورز مراجعه کرده و وی را در برابر چشمان دختر نه ساله‌اش با ضرب و شتم بازداشت کردند”.

ضابطان قضایی توضیحی در خصوص چرایی بازداشت این شهروند ارائه نکردند. از سرنوشت خانم کشاورز پس از بازداشت نیز اطلاعی در دست نیست.

• → صفحه بعد
• صفحه قبل ←