After ten years of unjust imprisonment for his beliefs, Saeid Rezaie, one of the seven members of the former leadership group of the Baha’is in Iran, has today completed his wrongful sentence.

Mr. Rezaie and six of his colleagues were arrested in 2008 after an early-morning raid on their homes. They were part of the ad hoc group known as “the Yaran” (the Friends) which tended to the basic spiritual and material needs of the Iranian Baha’i community. The group was formed with the knowledge and tacit approval of authorities after formal Baha’i institutions were declared illegal in Iran in the 1980s. Mr. Rezaie is the fourth individual from among the former Yaran to be released.

Now, after ten years, he returns to a society that has changed little in terms of its treatment of the Baha’i community.

“Although Mr. Rezaie and three other members of the Yaran have been released, the persecution of the Baha’is in Iran continues unabated,” said Diane Ala’i, Representative of the Baha’i International Community to the United Nations in Geneva. “From prison, Mr. Rezaie will go back to a community that is still under immense pressure from the government and faces discrimination and persecution for no other reason than belief in the Baha’i Faith.”

Before he was imprisoned, Mr. Rezaie, who is an agricultural engineer, ran a successful farming equipment business. He is one of the many members of the Baha’i community who has suffered injustice as a result of economic-related persecution. Baha’i-owned shops and businesses are regularly closed by the authorities after owners are harassed. In the last few years, hundreds of such businesses have been closed and scores of families have been deprived of an income. In an open letter to President Hassan Rouhani, the BIC referred to this discrimination as “economic apartheid.”

The three remaining members of the Yaran are expected to complete their sentences in the coming months. They include Mr. Jamaloddin Khanjani, 84; Mr. Afif Naeimi, 56; and Mr. Vahid Tizfahm, 44.

برچسب ها :

محمدرضا تابش، نماینده تهران در اطلاعیه‌ای اعلام کرد شماری از اساتید دانشگاه و متخصصان منابع طبیعی که برای دفاع از فعالان بازداشتی محیط زیست به تهران رفته بودند، در حادثه سقوط هواپیمای تهران-یاسوج جان خود را از دست دادند.

رئیس فراکسیون محیط زیست مجلس در اطلاعیه‌ای که در اختیار خبرگزاری‌ها قرار داده، نوشته:

«حادثه تاسف‌بار سقوط هواپیما در مسیر یاسوج که منجر به جان باختن ده‌ها تن از سرنشینان و کادر هدایت کننده هواپیما شد، و جمعی از اساتید دانشگاه و متخصصان متعهد و از خود گذشته محیط زیست و منابع طبیعی که در روزهای اخیر با حضور در مجلس شورای اسلامی از تلاشگران این عرصه و فعالیتهای آنها مستندا دفاع نمودند را به کام مرگ کشید».

در روزهای گذشته، به دنبال انتشار خبر مرگ کاووس سیدامامی، بازداشت شماری از فعالان محیط زیست خبرساز شد.

فعالان بازداشت شده از مدیران و کارکنان «مؤسسه حیات وحش میراث پارسیان» بودند.

در حال حاضر هومن جوکار (مدیر پروژه یوز آسیایی)، سپیده کاشانی (همسر هومن جوکار)، نیلوفر بیانی (مشاور سابق برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد)، مراد طاهباز (فعال محیط زیست و میراث فرهنگی) و سام رجبی (فعال محیط زیست و عضو سابق موسسه حیات وحش میراث پارسیان) به اتهام جاسوسی در بازداشت به سر می برند.

خبر بازداشت این افراد در ابتدا به دلیل فشارهای امنیتی بر خانواده‌های‌شان مسکوت ماند اما با جان باختن کاووس سیدامامی در زندان اوین، اسامی بازداشت‌شدگان به رسانه‌ها راه یافت.

در حال حاضر این فعالان محیط زیست در بازداشت سازمان اطلاعات سپاه پاسداران به سر می‌برند.

دستگیری اعضای ارشد موسسه «حیات وحش میراث پارسیان» از چهارم بهمن ماه آغاز شده بود.

مؤسسه «حیات وحش میراث پارسیان» در زمینه حفاظت از گونه های در معرض تهدید از جمله یوزپلنگ ایرانی فعال بود. این موسسه همکاری‌های گسترده‌ای نیز با سازمان محیط زیست داشت.

همین موضوع سبب شده بود که در سال های گذشته رسانه‌های منتقد دولت از جمله خبرگزاری تسنیم نزدیک به سپاه پاسداران و همچنین روزنامه کیهان این مؤسسه را به استفاده از رانت دولتی و فروش مجوزهای غیرقانونی شکار به افراد خارجی متهم کرده بود.

برچسب ها :

شنیده‌ها حاکی از آن است که این زندانی کُرد توسط عوامل زندان سنندج به قتل رسیده است، 

در همین رابطه نیز، روز دوشنبه بیست و پنجم دی‌ماه، یک زندانی کُرد به نام حسین قادری ٣٠ ساله ساکن سنندج در قرنطینه زندان مرکزی این شهر به دلایل نامعلومی جان خود را از دست داد.

در جریان اعتراضات مردمی در کردستان و ایران، رسانه‌ها از مرگ چندین شهروند زندانی از جمله مرگ سارو قهرمانی، کیانوش زندی و آرام معاذی در بازداشتگاه‌ سنندج خبر دادند. اگرچه مقامات قضایی و امنیتی مدعی‌اند سارو قهرمانی در جریان درگیری مسلحانه کشته است، اما منابع مستقل و نهادهای حقوق بشری این ادعاها را مردود می‌دانند. در همان حال گفته می‌شود، کیانوش زندی و آرام معاذی در پی ضرب و شتم و شکنجه در بازداشتگاه‌های سنندج جان باخته‌اند.

برچسب ها :

Ramin Seyed-Emami has issued a statement about the death of his father, Kavous Seyed-Emami, and what his family experienced while trying to find out more about the circumstances of his death. While at the coroner's office near Tehran, he was given access to video footage of his father before his death, but he insists that “nothing is conclusive.”

“We have a right to know why my father was arrested and the circumstances that led to his passing,” Ramin Seyed-Emami, a rapper who is known by his stage name King Raam, wrote on his blog. “We will use every legal channel at our disposal towards an independent investigation.” 

Authorities arrested Kavous Seyed-Emami, a professor, sociologist and environmental campaigner with dual Iranian-Canadian citizenship,  at the end of January, along with several other environmental activists, most of them with links to the Persian Wildlife Heritage Foundation. On February 9, the family was informed that he had committed suicide. The next day, Tehran’s prosecutor Abbas Jafari Dowlatabadi officially announced the death, and confirmed that other environmental activists had been arrested on charges of espionage. 

On his blog, Ramin Seyed-Emami gives his account of going to the coroner’s office, and of viewing video footage of his father in his cell before his alleged suicide. “I won’t speak of the pain of seeing this video, but I will say that nothing in it is conclusive. The actual death is not recorded. All I could see is that my dad is nervous and restless. He is not himself.” His father is seen leaving the room where the camera is. “Seven hours later, a body is carried out of that room,” he writes. 

The family’s legal counsel, who Seyed-Emami refers to as Mr Keykhosravi and Mr Derafshan, accompanied him and his brother to the coroner’s office in Kahrizak, south of Tehran. They were not, however, allowed to see the body, or the cell where Kavous Seyed-Emami was held. Authorities said if the family wanted lawyers to have access to the autopsy report when it was released, it had to appeal to a special court for permission.

Coroner officials told Seyed-Emami that an autopsy would automatically take place since the death occurred while his father was in custody, but that the report would take four to six weeks at the very least. 

Ramin Seyed-Emami describes how his mother found out about her husband’s death. “On Friday 9th of February, [the court] summoned my mother purportedly to ‘meet with her husband.’ Instead, they had interrogated and threatened her for three hours before announcing the death.” He adds that authorities then asked her to sign a document and threatened her that if she spoke to the media, she would be put in prison. 

He added that authorities had threatened the family in a similar way during his father’s incarceration.  

In the statement, Ramin Seyed-Emami thanked those who had offered support to the family following the death of his father, including friends, politicians, lawyers and people trying to “shine a light on the ambiguities of this case.” 

برچسب ها :

This report includes additional reporting from a citizen journalist based in Iran. 


The death in custody of Kavous Seyed-Emami has shocked Iran and Iranians around the world. On February 9, the family of the well-known Iranian-Canadian sociologist, university professor and environmentalist announced that he had died at Evin Prison, less than a month after he was arrested. His son Ramin Seyed-Emami tweeted that his family had been told that he had committed suicide.

According to his son, Kavous Seyed-Emami, who was the managing director of Persian Wildlife Heritage Foundation (PWHF), an NGO known for its efforts to save the Iranian cheetah from extinction, was arrested on January 24 and the family received the news of his death on February 8.

“There were many confessions against this individual and he confessed against himself as well, and unfortunately he committed suicide,” Tehran’s prosecutor Abbas Jafari Dowlatabadi announced on Saturday, February 10. The prosecutor offered no details about the confessions, but confirmed that a number of individuals had been arrested. Two days later, on February 12, he told the Dana website that the arrested had used the cover of working on scientific and environmental projects to gain access to important and "strategic" locations and gather intelligence. All had links to foreign intelligence services — and Israel's Mossad in particular. He confirmed they had been arrested at the end of January. He also stated that more information about the cases would be released in the coming days. 

A former colleague of Seyed-Emami who had worked with the United Nations office in Tehran told IranWire that, as of now, charges of espionage and “theft and smuggling of historical artifacts” had been brought against the individuals arrested.

Those arrested include Hooman Jokar, head of the Asiatic Cheetah Project; Niloofar Bayani, a former United Nations Environment program director and employee for the Persian Wildlife Heritage Foundation (PWHF) since June 2017; Iranian-American environmentalist Morad Tahbaz, who is a trustee of the PWHF; and environmental activists Sepideh Kashani, Amir Hossein Khaleghi, Sam Rajabi and Taher Ghadirian. But perhaps most shocking was the arrest of Kaveh Madani, Deputy Head of Iran’s Department of the Environment for International Affairs, Innovation and Social Participation. Authorities gave no reason for his arrest, but it on Monday, February 12, news emerged that he had been released. 

“Under Investigation”

Ali Shamkhani, the secretary of Iran’s Supreme National Security Council, told the Iranian Labor News Agency (ILNA) that the council had questions about the activities and connections of some NGOs working on the environment and water issues. He said the NGOs “are now under investigation” but denied any knowledge about the arrests [Persian link].

 “These people have spent half of their lives to protect the environment,” said a former member of the UN office who worked the United Nations Development Program (UNDP), and who asked to remain anonymous. “These charges seem unreal.”

The former UN employee added that people who work on UN-backed projects in Iran, as with other environmental NGOs and organizations, send their proposals to UNDP and, if approved, a budget request is sent to New York. The UN in New York then awards a two-year budget, after which the financing stops. Within these two years, these NGOs must become self-sufficient and pay for themselves.

The person IranWire spoke with emphasized that no budget can be allocated without the home government of the NGO approving it. “The budget received by the Persian Wildlife Heritage Foundation was no exception to this rule. The projects aim to preserve the native flora and fauna and architecture. In the last few years, the PWHF has concentrated its efforts on saving the Iranian cheetah. Its budget does not come only from international institutions. The Iranian government has paid a share as well.”


The Government has Full Knowledge 

In fact, said the UN source, the Iranian government is involved in all environmental projects, which are partially financed by the Department of the Environment and the Forests Organization. The source emphasized that Islamic Republic officials are fully aware of the activities and sources of funding for these projects and NGOs.

Although the UN is the top contributor, it is just one of the international organizations that provide these NGOs with funds, But, the expert said, because “the staff of the UN office in Iran are cautious” and always try to stay away from politics, they would not react to the arrests, “at least not in the media.”

The source said it might be possible that some of the individuals arrested could have taken issue with particular projects “because they believed that they would hurt the environment.” Removing individuals such as Kaveh Madani could weaken resistance to some of these projects.

But, essentially, what lies behind the arrest of the environmental activists remains a mystery — and it will do nothing to ease the tension between the Rouhani administration and more hardline factions within Iran. “Supporters of wildlife do not commit suicide,” tweeted Hessamoddin Ashna, advisor to President Hassan Rouhani, perhaps in an effort to urge the judiciary to be more transparent about the circumstances of Seyed-Emami’s death. But for the moment, the judiciary is in a more powerful position. It arrested Kaveh Madani, a high official from the Department of Environment and, on February 11 the head of Tehran’s Justice Department announced that more arrests are likely.

Increase in Suicides and Mysterious Pills

Seyed-Emami is the third prisoner to have allegedly committed suicide in an Iranian prison in the last few weeks. This has led some human rights advocates to express fears that in the Islamic Republic, getting arrested can amount to a death sentence. 

According to human rights organizations, three to five protesters lost their lives in Iranian prisons during the nationwide protests that took place at the end of December 2017 and in early January 2018, although Islamic Republic authorities have only confirmed two deaths — that of Sina Ghanbari in Evin Prison and Vahid Heydari in a jail in the central city of Arak.

On January 9, Amnesty International demanded an investigation into prison deaths. “The shroud of secrecy and lack of transparency over what happened to these detainees is alarming. Instead of rushing to the judgment that they committed suicide, the authorities must immediately launch an independent, impartial, and transparent investigation, including independent autopsies,” said Magdalena Mughrabi, Amnesty International’s Deputy Director for the Middle East and North Africa. Iranian authorities have not responded.

On January 16, 40 members of the Iranian parliament wrote a letter to Speaker Ali Larijani and called for an independent probe into the deaths, but, as of now, no action has been taken.

On the same day, reformist parliamentarian Mahmoud Sadeghi raised the issue of prisoners being given hallucinogenic drugs. “According to a relative, one of the detainees [who] has died in prison told his family in phone calls [before his death] that prison officials were forcing him and other detainees to take pills that made them feel bad,” he tweeted.

This led to increased speculation that forced-fed hallucinogens might be behind the deaths of the prisoners. Human rights activists have yet to obtain reliable information or hard evidence to prove or disprove the claims.

New Tactics 

But when civil and political activists or media professionals die in prison from mysterious and suspicious deaths, who ultimately benefits? Imprisoning protesters, activists and journalists has long been an effective weapon for silencing them, and the authorities continue to use it against opposition figures and critics. In fact, they use this tactic more than any other punishment — even more than the punishment of stripping them of their legal and social rights, exile or even execution. However, some argue that the widespread use of prison as an effective punishment has reached a point of diminished returns — as the death penalty for drug traffickers has done.

At least since the street protests following the disputed presidential election in 2009, prison has turned into such a unique personal and collective experience for some civil and political activists that many refer to it as the “university”. And among many members of the middle class the concept of being a political prisoner or prisoner of conscience has gained a meaning different from its negative, traditional connotations.

It now seems that the Islamic Republic has turned to “death by choice” or “accidental” murder to deal with this change in attitude toward prison. Naturally, the beneficiaries of this kind of eternal silence are those who have always wanted to silence the opposition one way or another.

For them, prison was at first an acceptable deterrence, but later they added torture, deliberate negligence of or even damage to prisoners’ health, and harassment of prisoners’ families to keep imprisonment “effective.”

It seems that the Islamic Republic has found a new lever. Now it is the specter of death that haunts Iranian prisoners, and the sense that it could happen at any moment. The victims are not murderers or criminals or drug traffickers or armed robbers but a vast group of imprisoned political, civil or media activists. 

Armed with this new effective weapon, authorities use it often and systematically in the understanding that most people find the vision of death more terrifying than death itself. Perhaps the recent suicides are a warning to critics of the Islamic Republic, and to opposition groups who may no longer fear going to prison. The warning is clear: We can silence you, and “suicide” is the new method.


A citizen journalist going by the pseudonym Zohreh Khosravani contributed additional reporting.

برچسب ها :

علی‌اکبر ولایتی، مشاور رهبر جمهوری اسلامی در امور بین‌الملل می‌گوید آن‌هایی که  به جای پرداختن به سوریه و لبنان و عراق می‌گویند به ایران بپردازید، اقلیت ناچیزی هستند که رسانه‌ها آن‌ها را بزرگ کرده‌اند.

به‌گزارش خبرگزاری تسنیم، علی‌اکبر ولایتی پنج‌شنبه ۱۵ فوریه / ۲۶ بهمن در مراسمی که به‌مناسبت دهمین سالگرد کشته شدن عماد مغنیه، از فرماندهان نظامی حزب‌الله لبنان، در تهران برگزار شده بود، گفت: «برخی زمزمه‌هاست که ما به ایران بپردازیم، چه کار به خارج از ایران اعم از سوریه، عراق، لبنان و افغانستان داریم؟ هر چند که این صداها، صداهایی است که توسط مزدوران و اجانب و افراد جاهل که متوجه نیستند چه می‌گویند، بیان می‌شود، این‌ها اقلیت ناچیزی هستند، اما رسانه‌ها آن را بزرگ‌نمایی می‌کنند.»

ولایتی در توضیح نقش ایران در این کشورها ارتباط بین ایران و «جهان اسلام» را ارتباطی دیرینه و «به قدمت اسلام» دانست و گفت: «شکل‌گیری سلسله صفویه به‌عنوان شکل‌دهنده و بازتعریف هویت ایرانی، حول محور اهل بیت توسط لبنانی‌ها صورت گرفت.»

در جریان دو دور اعتراضات گسترده سال‌های اخیر در ایران، در سال ۱۳۸۸ و دی‌ماه سال جاری، گروهی از مردم معترض بارها شعار «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران» را سر دادند. آن‌ها به این طریق نارضایتی خود از مقام‌های جمهوری اسلامی را اعلام می‌کردند که از نظر آن‌ها پول و سرمایه کشور را نه در راه بهبود وضع کشور که به سود اهداف سیاسی خود در کشورهای دیگر خرج می‌کنند.

ولایتی در این مراسم همچنین خواهان ریشه‌کن شدن هر چه زودتر اسرائیل شد و اظهار امیدواری کرد که همچون شکست مسیحیان در جنگ‌های صلیبی، اسرائیل نیز از فلسطین شکست بخورد.

قاسم سلیمانی فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران نیز در همین مراسم «قصاص خون عماد مغینه» را «برچیدن و از بنیان کندن» اسرائیل دانست و آن را «وعده الهی» خواند و گفت: «این رژیم (اسرائیل) ماندنی نخواهد بود.»

برچسب ها :

وزارت بهداشت ایران می‌گوید آمار افراد معتاد به مواد مخدر افزایش یافته است و اکنون بیش از ۲.۵ میلیون نفر در ایران معتاد هستند. مشاور امور زنان وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی هم گفته همزمان با افزایش مصرف دخانیات، مصرف ماده روانگردان «گل» بین دختران افزایش یافته است.

بر اساس اعلام ستاد مبارزه با موادمخدر، حدود دو میلیون و ۸۰۸ هزار مصرف کننده مواد مخدر در کشور وجود دارد و بالاترین مصرف مواد مخدر با بیش از ۶۶ درصد مربوط به تریاک است.

محمد هادی ایازی، معاون امور اجتماعی وزیر بهداشت گفته با توجه به افزایش آمار اعتیاد باید اقدامات پیشگیرانه صورت بگیرد و دستگاه‌های فرهنگی مانند صدا و سیما و وزارت ارشاد باید در حوزه فرهنگی برای مبارزه با اعتیاد فعالیت کنند.

معاون امور اجتماعی وزیر بهداشت تاکید کرده: «درصد مصرف هروئین، شیشه و گل در حال افزایش است. در این مورد باید اطلاع‌رسانی شود که معتادان برای ترک به کمپ‌ها مراجعه کنند و خانواده‌هایشان نیز به آنها کمک کنند. هم‌چنین متادون باید مثل دارو فرض شود که فرد بعد از ترک از آن استفاده کند. نباید به اعتیاد به متادون اعتیاد سفید بگویید، زیرا جایگزین مناسبی است.»

ایازی گفته وابستگی افراد به داروی ترک اعتیاد متادون پس از ترک ماده مخدر شیشه یا هروئین به اندازه هروئین یا شیشه خطرناک نیست: «متادون یک دارو است. افرادی که اعتیاد داشتند و ترک می‌کنند باید از متادون استفاده کنند زیرا راهی جز این ندارند. متادون به مراتب بسیار بهتر از مصرف هروئین و شیشه است. جامعه پزشکی متادون را به افرادی که ترک می‌کنند، توصیه می‌کند.»

از سوی دیگر مشاور امور زنان وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی هم گفته همزمان با افزایش مصرف دخانیات، مصرف ماده روانگردان «گل» بین دختران افزایش یافته است.

ساره محمدی گفته است: «این یک واقعیت است که آسیب های اجتماعی در بین دختران و زنان رو به افزایش است. یکی از این آسیب‌ها رو آوردن آنان به سیگار، قلیان و مواد مخدر است و به خصوص مصرف مواد صنعتی و روانگردان بین دختران بیشتر شده است که آسیب آن به مراتب بیشتر از مواد مخدر سنتی است.»

به گفته مشاور امور زنان در وزارت بهداشت، سطح تحصیلات افراد ربطی به تمایل افراد به مصرف به این نوع مواد ندارد زیرا این نوع اعتیاد در میان نوجوانان، جوانان و افراد با تحصیلات بالای دانشگاهی نیز شیوع دارد.

بر این آمار ارائه شده توسط ستاد مبارزه با مواد مخدر در ایران  در بین مصرف کنندگان مستمر، پس از تریاک، مصرف خانواده حشیش و گل با فراوانی ۴.۴ درصد رتبه دوم را دارد. اغلب مصرف کنندگان گل مردان، افراد دارای تحصیلات دیپلم و زیردیپلم و مجردها هستند. همچنین بر اساس نتایج پیمایش ملی اعتیاد، ۱۴.۸ درصد از مصرف کنندگان مواد روانگردان گل دانشجو و ۳.۷درصد آنان دانش آموز هستند.

برچسب ها :

این مجموعه دربرگیرنده اخبار اعتراضاتی است که روز یکشنبه ۲۲ بهمن صورت گرفته یا در این روز منتشر شده و با اخبار جدید بروز می‌شود.

رانندگان بخش خصوصی شرکت واحد در اعتراض به ۶ماه تعویق مزد

اعتصاب کارگران فاز چهارده پارس جنوبی در اعتراض به ۶ ماه تعویق دستمزد

کارگران فاز چهارده پارس جنوبی که ۶ ماه است دستمزد نگرفته‌اند روز ۲۲ بهمن اعتصاب کردند و در محوطه شرکت جمع شدند.

کارگران اعتصابی بواسطه شرکت احداث که زیرمجموعه شرکت مپناست در پارس جنوبی کار می‌کنند.

اعتصاب کارگران سد شفارود ادامه دارد

اعتصاب کارگران سد شفارود در اعتراض به تعویق مزدها امروز نیز ادامه یافت. کارگران در محوطه شرکت تجمع کردند.

اعتصاب رانندگان بخش خصوصی شرکت واحد

رانندگان بخش خصوص شرکت واحد که ۶ ماه است حقوق نگرفته‌اند ۲۲ بهمن مقابل وزارت کشور تجمع کردند. کارگران که از طریق شرکت ندای به‌آوران در شرکت واحد کار می‌کنند بنرهایی در دست داشتند که بر روی یکی از آن‌ها نوشته شده بود:

«با دست‌های خالی و هزینه‌های سنگین نفس‌هایمان برای خدمت به شهروندان به شماره افتاده. پس کو مسئول پاسخگو؟»

فضای امنیتی شهرها و شعار مرگ بر دیکتاتور در سالگرد انقلاب

فیلم‌ها و اخباری از برگزاری چند تظاهرات و حرکت اعتراضی در شامگاه شنبه ۲۱ و یکشنبه ۲۲ بهمن منتشر شده است.

شب ۲۲ بهمن در مناطقی از تهران، کرج، شهرری و کرمانشاه شعار مرگ بر دیکتاتور داده شده است.

در تهران صبح  یکشنبه ۲۲ بهمن در حوالی میدان ولی عصر گروهی تظاهرکننده شعار جمهوری ایرانی سرداده‌اند.

در همین محل یکشنبه شب تظاهراتی با شعارهای مرگ بر دیکتاتور و نترسید، نترسید ما همه با هم هستیم، و نیروی انتظامی حمایت، حمایت برگزار شد.
یکشنبه شب تظاهرکنندگان مقابل تئاتر شهر نیز شعار می‌دادند: مرگ بر دیکتاتور.

در رفسنجان، اعتراض به بیکاری مراسم دولتی روز ۲۲ بهمن را تحت الشعاع قرار داد. یک معترض با طرح سوالاتی درباره بیکاری جوانان سخنان آخوند سخنران را قطع کرد. آخوند سخنران سعی در آرام کردن معترضان کرد.

در مشهد نیروهای ضد شورش به مردمی که در پارک ملت این شهر تجمع کرده بودند حمله کردند. فیلمی از صحنه‌های جنگ و گریز تظاهرکنندگان با نیروی ضدشورش نشان می‌دهد مردم گارد ضد شورش را هو می‌کنند.

به گفته یکی از شرکت کنندگان در تظاهرات مشهد، پلیس ضدشورش به حدود ۴۰۰ تن که در سکوت راه می‌رفتند با باتوم و شوکر برقی حمله کرده، آن‌ها را بشدت کتک زده و تعدادی را دستگیر کرده است.

بازنشستگان مجددا فراخوان تظاهرات دادند

بازنشستگان کشوری، لشگری و تامین اجتماعی و صنایع فولاد مجددا اعلام کردند مقابل مجلس تجمع اعتراضی برگزار می‌کنند. تجمع دو هفته پیش آنان بدلیل بارش شدید برف لغو شده بود.

Video Player
دختران خیابان انقلاب در آمل، شیراز و اصفهان

در تداوم اعتراض به حجاب اجباری، روز شنبه ۲۱ بهمن زنانی در شیراز، آمل و اصفهان حجاب از سر برگرفتند.
یک دانش‌آموز ۱۸ ساله در ورودی عفیف‌آباد شیراز، چهار زن در میدان نقش جهان اصفهان و یک زن در خیابان طبری آمل به به شیوه دختر خیابان انقلاب حجاب خود را بر سر چوبی گرفته و در هوا تکان دادند.

کاووس سیدامامی

انجمن جامعه‌شناسی ایران خواستار توضیح درباره مرگ کاووس سید امامی

کاووس سید امامی ساله استاد ۶۴ دانشگاه و فعال محیط زیست بطرز مشکوکی در زندان فوت کرده است.
او روز ۴ بهمن بازداشت شده بود و مسئولان قضایی روز ۱۹ بهمن همسر او را احضار کرده و گفته‌اند سیدامامی در زندان خودکشی کرده است.انجمن جامعه شناسی ایران با صدور بیانیه‌ای از درگذشت کاووس سیدامامی در زندان بشدت ابراز تاسف کرده و خواستار توضیح چگونگی مرگ او از سوی مسئولان قضایی و امنیتی ایران شده است.

۹ ماه تعویق کارانه در بیمارستان علامه کرمی اهواز

جمعی از کادر بیمارستان علامه کرمی اهواز ۹ ماه است کارانه خود را دریافت نکرده‌اند. آن‌ها گفته‌اند عدم پرداخت کارانه زندگی روزمره‌شان را با مشکل مواجه کرده است.
آن‌ها در متن اعتراضی خود نوشته‌اند:

«آخه صبر تا کی؟… زمستان هم در حال اتمامه ولی مثل این که مسئولین قصد بیداری از خواب زمستانی را ندارند.»

اخراج خبرنگار روزنامه ایران در غیبت انجمن صنفی و نبود سندیکا

تویت ارسال شده توسط الهه خسروی درباره دیدار ابراهیم رئیسی و دبیر کل حزب‌الله منجر به اخراج این دبیر بخش فرهنگی روزنامه ایران شد.

اخراج او به بحث درباره عدم امنیت شغلی روزنامه‌نگاران در ایران دامن زد. خسروی خود در واکنش به اخراجش نوشت:

«در غیبت انجمن صنفی و در نبود سندیکا اگر قرار باشد خودمان هم به اجحاف تن بدهیم و تماشاگر خاموش باشیم بهتر است همین عنوان روزنامه‌نگار هم از روی خودمان برداریم.»

برچسب ها :

پیوندهای روزانه
درباره ما

    به تصویر کشیدن جنایات و تبعیضات رژیم جمهوری اسلامی در حق مردم مظلوم یارسان و ایران Admin:Arman Yari
آمار وبلاگ
» بازدید امروز : 2
» افراد آنلاین : 1
» بازدید دیروز : 5
» بازدید ماه : 203
» بازدید سال : 11816
» کل بازدیدها : 31049
» مجموع اعضا : 3
» تعداد مطالب : 597
» تعداد نظرات : 3
کد های کاربر